Dry Martini
Mieszany
Gin · Wermut wytrawny
Kompozycja
- Gin60 ml
- Wermut wytrawny10 ml
- Cytryna — olejki ze skórkidekoracja · opcjonalniewedług potrzeby
- lub Zielona oliwka — na życzeniedekoracja · opcjonalniewedług potrzeby
- Lód — kostkido przygotowaniawedług potrzeby
Jedna porcja · Kieliszek martini · bez lodu po odcedzeniu · schłodzone
alternatywa: Kieliszek koktajlowy · bez lodu po odcedzeniu · schłodzone
Przygotowanie
- Przygotuj schłodzony kieliszek martini. Jeżeli wybierasz dekorację pokazaną na zdjęciach, przygotuj zieloną oliwkę; źródło nie narzuca liczby oliwek. Olejki ze skórki cytryny są drugim wariantem, a nie obowiązkowym dodatkiem do oliwki.
- Odmierz 60 ml ginu oraz 10 ml wytrawnego wermutu. Wlej oba składniki do szklanicy z kostkami lodu; nie dodawaj solanki z oliwek ani bittersa pomarańczowego.
- Wymieszaj płyny łyżką w szklanicy, aby połączyć składniki i schłodzić drink na lodzie. To wersja mieszana: nie zastępuj tej czynności wstrząsaniem w shakerze. Źródło nie podaje sztywnego czasu mieszania.
- Przelej drink przez sitko do przygotowanego schłodzonego kieliszka martini. Kostki lodu pozostaw w szklanicy: w gotowym napoju nie ma lodu do podania.
- W wariancie z oliwką dodaj zieloną oliwkę; możesz umieścić ją na szpadce koktajlowej, jak w porównanej karcie Difforda. Jeżeli wybierasz drugi wariant IBA, wyciśnij nad drinkiem olejki ze skórki cytryny. Dekoracja jest opcjonalna, ale jej pominięcie nie jest domyślnym założeniem fotografii serwisu. (opcjonalnie)
Przydadzą się do przygotowania:
- Odmierzenie płynów: Jigger / miarka barmańska lub Dzbanek z podziałką
- Naczynie do mieszania przed odcedzeniem: Duże naczynie do mieszania lub Dzbanek z podziałką lub Szklanica barmańska
- Mieszanie: Łyżeczka barmańska lub Długa łyżka lub Drewniana łyżka
- Oddzielenie lodu przy przelewaniu: Sitko barmańskie lub Shaker z wbudowanym sitkiem lub Odpowiednie sitko kuchenne
- Przygotowanie skórki cytrusowej: Nóż lub Obieraczka do cytrusów · przy dekorowaniu
Historia
Za przejrzystym drinkiem z ginu i wermutu kryje się historia stopniowych zmian, a nie jeden bezsporny moment wynalezienia. Dzisiejsze Dry Martini jest prostsze i bardziej wytrawne od wielu swoich dawnych krewnych.
Początek bez jednego wynalazcy
Historia niejednoznaczna
Dokładne pochodzenie Martini pozostaje nieustalone. Popularna opowieść wiąże je z kalifornijskim Martinez i podróżnym wracającym ze złotonośnych terenów, lecz nie ma podstaw, by traktować ją jako pewny zapis narodzin drinka. Lepiej udokumentowane są dziewiętnastowieczne związki koktajlu z rodziną mieszanek ginu i wermutu rozwijanych w amerykańskich barach.
W dawnych publikacjach pojawiały się pokrewne nazwy i różne receptury. Odnalezienie wczesnego przepisu nie rozstrzyga więc automatycznie, kto jako pierwszy postawił Martini na barze.
Droga do wytrawności
Martini opisane przez Harry’ego Johnsona w podręczniku z 1888 roku było słodsze i bogatsze w dodatki niż dzisiejsza wersja: obok ginu i wermutu pojawiały się likier, syrop oraz bitters. Na przełomie XIX i XX wieku coraz większe znaczenie zyskiwały wytrawny gin i wytrawny wermut.
Z czasem zmieniały się także proporcje, często z rosnącą przewagą ginu. Określenie „dry” opowiada o ewolucji stylu, a nie o jednym niezmiennym przepisie obowiązującym od początku.
Mały dodatek, rozpoznawalny gest
Zielona oliwka należy do rozpoznawalnych sposobów podania Martini. Współczesna receptura IBA dopuszcza ją jako alternatywę dla aromatyzowania drinka olejkami ze skórki cytryny. Na naszej karcie wybieramy oliwkę: jest wyraźnym akcentem w przejrzystym koktajlu.
Sama oliwka nie oznacza jeszcze Dirty Martini. To dodatek solanki zmienia charakter tej osobnej odmiany; w prezentowanej recepturze jej nie dodajemy.
Na marginesie karty
Przygotowanie — źródła i technika: IBA: Dry Martini, Difford's Guide: Dry Martini Preferred (5:1 ratio)
IBA — odczyt 2026-11-02
Nazwy składników prowadzą do ich kart. Dekoracje są opcjonalne.