Americano
W szklance
Campari · Wermut czerwony słodki · Woda sodowa
Kompozycja
- Campari30 ml
- Wermut czerwony słodki30 ml
- Woda sodowaniewielka ilość
- Pomarańcza — pół plastradekoracja · opcjonalnie0,5 plastra
- Cytryna — skórkadekoracja · opcjonalniewedług potrzeby
- Lód — kostkido podaniawedług potrzeby
Jedna porcja · Niska szklanka · z lodem
Przygotowanie
- Wypełnij niską szklankę typu old fashioned kostkami lodu. To naczynie do przygotowania i podania: lód zostaje w gotowym koktajlu, więc nie szykuj szklanicy do odcedzania.
- Odmierz osobno 30 ml Campari i 30 ml słodkiego czerwonego wermutu, a następnie wlej je na lód. Użyj miarki z podziałką ml, aby zachować równe objętości. Wybrana karta nie wymaga konkretnej marki wermutu.
- Dolej niewielki chlust wody sodowej. W recepturze IBA ta ilość jest opisowa; nie zamieniaj jej na pełne dopełnienie szklanki ani na odmierzone 75 ml z innej wersji. Soda trafia do szklanki po Campari i wermucie.
- Wsuń łyżkę między kostki i spokojnie połącz płyny w szklance. Zakończ, gdy składniki będą połączone; nie wstrząsaj gazowanego napoju. Receptura nie narzuca czasu mieszania ani liczby obrotów łyżki.
- Jeśli wybierasz dekorację, dodaj połowę plastra pomarańczy i pasek skórki cytryny. To dwa elementy dekoracji tej wersji, a nie alternatywy. Pozostaw owoce przy gotowym koktajlu i podaj go na lodzie, na którym był przygotowany. (opcjonalnie)
Przydadzą się do przygotowania:
- Odmierzenie płynów: Jigger / miarka barmańska lub Dzbanek z podziałką
- Mieszanie: Łyżeczka barmańska lub Długa łyżka lub Drewniana łyżka
- Krojenie dekoracji: Nóż · przy dekorowaniu
Historia
Americano należy do włoskiej rodziny aperitifów łączących wermut, gorzki likier i wodę sodową. Dzisiejsza receptura jest prosta, lecz historia nazwy i proporcji ma kilka warstw.
Włoski aperitif po amerykańsku
Nazwa oznacza „w amerykańskim stylu”. Leo Leuci i David Wondrich wiążą ją z dziewiętnastowieczną praktyką doprawiania wermutu bittersem. Włoscy producenci oferowali także gotowy wermut z gorzkimi dodatkami, ale w barach przygotowywano własne połączenia, rozcieńczane sodą i podawane z lodem. Autorzy wskazują opis takich zwyczajów z 1889 roku.
Początkowo nie chodziło o jeden sztywny zestaw butelek. Używano różnych gorzkich likierów; według tego opracowania w latach trzydziestych XX wieku szczególnie silną pozycję zdobyło Campari.
Mediolan, Turyn i opowieść marki
Tradycja i opowieść
Campari przedstawia Americano jako potomka Milano–Torino: połączenia mediolańskiego bitteru i słodkiego wermutu kojarzonego z Turynem. W opowieści marki napój podawano w Caffè Campari około 1860 roku, a późniejszą nazwę łączy się z amerykańskimi gośćmi.
To tradycja producenta, nie bezsporny zapis jednego momentu wynalezienia. Opracowanie Oxford Companion szerzej opisuje ewolucję wermutów doprawianych gorzkimi likierami. Obie perspektywy pozwalają zrozumieć drink, ale nie uzasadniają przypisania mu jednej pewnej daty narodzin.
Jedna nazwa, wiele dawnych wersji
Difford przywołuje dwie receptury Americano z książki Ferruccia Mazzona z 1920 roku oraz kilkanaście odmian zapisanych przez Elvezia Grassiego w 1936 roku. Dawne wersje nie były identyczne z dzisiejszą kartą: pojawiały się inne gorzkie dodatki i dodatkowe aromaty.
Współczesna receptura IBA porządkuje nazwę jako połączenie Campari, słodkiego czerwonego wermutu i niewielkiego dodatku sody. Historyczna różnorodność nie jest powodem, by mieszać proporcje kilku wersji w jednym przepisie.
Na marginesie karty
Przygotowanie — źródła i technika: IBA: Americano, Difford's Guide: Americano, Wikipedia: Americano (cocktail)
IBA — odczyt 2026-11-02
Nazwy składników prowadzą do ich kart. Dekoracje są opcjonalne.